یکی از دوستان نظر داده بود که حرف تازه بزنم .

وقتی همه چیز تکراری شده . وقتی حرفی واسه گفتن نداری ؟

چی میتونی بگی ؟ برای چی ؟ به خاطر کی ؟ چرا ؟

من تمام حرف هامو تو این شعر ها میبینم .

بی ترس دوزخ یا بهشت از زندگی باید نوشت.

با قامتی شکسته از کوله بار پر برگ                   در جستجوی مرحم راهی شدم زیارت

رفتم برای گریه رفتم برای فریاد                          مرحم فوراد من بود کعبه تورو به من داد

ای از خدا رسیده ای که تمام عشقی                در جسم خالی من روح کلام عشقی

ای که همه شفایی در عین بی ریایی               پیش تو مثل کاهم تو مثل کهربایی

پر زده از دلم را با حوصله زدی بند                     این چینی شکسته از تو گرفته پیوند

ای تکیه گاه گریه ای هم صدای فریاد                 ای اسم تازه من کعبه تورو به من داد

من ذورقی شکستم اما هنوز طلایی                طوفان حریف من نیست وقتی تو نا خدایی

بالا تر از شفایی از هرچه بد رهایی                 این شکل تازه عشق تو هدیه خدایی

با تو نفس کشیدن یعنی غزل شنیدن             رفتن به اوج قصه بی بال و پر پریدن

ای تکیه گاه گریه ای هم صدای فریاد                 ای اسم تازه من کعبه تورو به من داد

ای تکیه گاه گریه ای هم صدای فریاد                 ای اسم تازه من کعبه تورو به من داد

آخه به یادم میاری                           گذشته ها رو

چرا با من نموندی                           چرا با من نموندی  

.......

انگار دارم خواب میبینم                     اون از دستم رفت

دارم با چشمام میبینم                     عمرم هدر رفت

یاور همیشه مؤمن                               تو برو سفر سلامت

غم من مخور که دوری                          برای من شده عادت

» خواننده : داریوش
» آلبوم : معجزه خاموش
» آهنگ : دل تنگم

دل تنگم Lyrics

امروز چه دلتنگم
امروز چه دلتنگم
مثل من که مثل من ، گم ترانه ، کمرنگم

مثل من که مثل من ، گم ترانه کمرنگم

امروز چه دلتنگم
خاکستریم انگار
هم خاطره ی زنبق ، یک لحظه پس از رگبار
امروز چه دلتنگم
از جنس تکاپوی مصنوعیه فواره
بر حاشیه ی تکرار

امروز چه دلتنگم
مبهوت و کبود و گس
بر حضور مجروحم ، چه فاخته ، چه کرکس
چه سرخه خیابان و چه قهوه ای کوچه
شکله سایه ی ابرم ، بودنی سیاه و بس
امروز چه دلتنگم
امروز چه دلتنگم
مثل من که مثل من ، گم ترانه ، کمرنگم

مثل من که مثل من ، گم ترانه ، کمرنگم

بر مرکب چوبینم ، از کوچ نمی مانم
هم ساعته میدان چه بر دایره می رانم
بی حوصله ،بی رویا ، دریاچه ی اندوهم
تدفین جرگه و جنگل ، سوگواریه کوهم

آه ، ای منه جان خسته
عصیان فروخفته
انفجاره پنهان و افسانه ی ناگفته
امروز که دلتنگم ، ناگهانه طغیان کن
شهر بهت و بهتان را به حادثه مهمان کن

امروز چه دلتنگم
امروز چه دلتنگم
مثل من که مثل من ، گم ترانه ، کمرنگم

مثل من که مثل من ، گم ترانه ، کمرنگم

مثل من که مثل من ، گم ترانه ، کمرنگم

مثل من که مثل من ، گم ترانه ، کمرنگم

مثل من که مثل من ، گم ترانه ، کمرنگم

» خواننده : داریوش
» آلبوم : معجزه خاموش
» آهنگ : آواز پری ها

آواز پری ها Lyrics

شعله زد عشق و من از نو
نو شدم
پر شدم از عشق تو
مملو شدم
شوق شیدایی مرا از من گرفت

من به خود برگشتم از تو
تو شدم

آه ، با تو من چه رعنا می شوم
آه ، از تو من چه زیبا می شوم
عطر لبخنده خدا می گیرم و
شکل آواز پری ها می شوم

با تو من هم جامه ی شب می شوم
هم طپش با گرگره تب می شوم
با تو من هم بستره گلبرگ ها
از شکفتن ها لبالب می شوم

شعله زد عشق و من از نو
نو شدم
پر شدم از عشق تو
مملو شدم
شوق شیدایی مرا از من گرفت

من به خود برگشتم از تو
تو شدم

آه ، با تو من چه رعنا می شوم
آه ، از تو من چه زیبا می شوم
عطر لبخنده خدا می گیرم و
شکل آواز پری ها می شوم

آه ، هستی جز تمنای تو نیست
آه ، لذت جز تماشای تو نیست
یک نفس دور از تو باشم ، مرده ام
زندگی جز مرگ در پای تو نیست

شعله زد عشق و من از نو ،
نو شدم
پر شدم از عشق تو
مملو شدم
شوق شیدایی مرا از من گرفت

من به خود برگشتم از تو
تو شدم

آه ، با تو من چه رعنا می شوم
آه ، از تو من چه زیبا می شوم
عطر لبخنده خدا می گیرم و
شکل آواز پری ها می شوم

از دل خستمون کینه رو جدا کنیم                          واسه هم یه ذره خدا خدا خدا کنیم

دردامون و یکی یکی باهم دیگه دوا کنیم                واسه هم دعا کنیم

بیاین از زبونامون دروغ و بگیریم                             ای آدما

بریم یه جایی که هرگز نمیریم                             واسه هم دعا کنیم

دلامون اسیره دردن میدونین                               اسیره زنجیرو بندن میدونین

                                       شهاب

به آنان که ٬ به آنان که                                  بی باده مست آمدند

ننوشیده می می پرست آمدند                     

به ساغر کشان شراب عزل                          بی میخوارگان می لم یزل

به عشقی که شد از عزل آشکار                  به حسنی که شد عشق را پرده دار

دلم ٬ دلم مجمر آتش تور کن                       گله ام ساغر آب انگور کن

داریوش .

نمی تونم دلمو راضی کنم                                      این دل دیونه رو راضی به این بازی کنم

یه بهونه برای بودن و موندن ندارم                            میگن اون مرغ غمه هوای خوندن ندارم

همه جا سردو سیاه رو لبام ناله و آه                        سر من یه سایه بود نگهم مونده به راه

دست من عمگین و سرد تو دلم یه گوله درد              نه بهاری نه گلی پاییزه پاییزه برگ

دلی که دلدار نداره با زندگی کار نداره                       غریب این دیارم یه آشنا ندارم

سرم یه سایه بونه دلم یه پارچه خونه                      غم تو دلم نشسته بال و پرم شکسته